TV-MIS PATROONSFEEST 20 JANUARI 2008
Paulus’
bekering – Week van de eenheid
“DE WEG NAAR DAMASCUS”
INTREDELIED: Dit huis gereinigd en versierd
VERWELKOMING
Priester:
In de naam + van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Amen.
Broeders en zusters, moge de God van vertroosting u eensgezindheid verlenen
in de geest van Christus Jezus, opdat gij één van hart en uit één mond de
Vader kunt verheerlijken.
Priester:
Goede morgen en welkom, beste mensen, hier in onze kerk, maar ook
jullie die nu thuis, in Vlaanderen of in Nederland, voor je TV zitten;
gewoon maar thuis, of waar ook. In ons hart nemen we jullie mee doorheen
deze viering.
Lector:
Vandaag vieren wij het patroonsfeest van onze Sint-Paulusgemeenschap.
Met Paulus gaan wij mee op de weg naar Damascus. Maar daarnaast hebben we
ook aandacht voor de gebedsweek voor de eenheid onder de christenen, de
oecumene. Wij bidden, vieren en danken om de stappen die we samen al hebben
gezet op weg naar eenheid. Vooraan hebben wij dan ook enkele symbolen
samengebracht: de menorah-kandelaar, die verwijst naar de Joodse gelovigen,
met wie hebben wij ook het Oude Testament gemeen hebben. Samen met de
protestantse gelovigen hebben alle christelijke belijdenissen een ereplaats
voor de bijbel met de twee testamenten; de nieuwe bijbelvertaling is de
vrucht van lange samenwerking. Het Mariabeeld verwijst naar het gezamenlijk
inzicht over de Mariaverering dat we samen met de Anglicaanse kerk konden
uitwerken; met de icoon roepen we dan weer de orthodoxe christenen voor de
geest, en de kelk herinnert ons eraan dat we samen met hen het priesterschap
hebben bewaard en doorheen al die eeuwen de eucharistie hebben gevierd.
VERGEVINGSMOMENT:
Priester:
Om ons ten volle voor te bereiden op de ontmoeting met de Levende
Heer willen we eerst God en elkaar om vergeving vragen
Lector:
Omdat wij ieders talenten en inbreng niet altijd waardeerden en soms
te weinig een beroep deden op elkaars medewerking.
Heer, ontferm U over ons.
Lector:
Omdat we onvoldoende één waren in ons denken en plannen, en wel
eens tekort schoten in samenhorigheid en liefde,
Christus, ontferm U over ons.
Lector:
Omdat we door onze manier van omgaan met elkaar onvoldoende
een uitnodiging waren om samen de weg van Jezus te gaan,
Heer, ontferm U over ons.
Priester:
Moge de almachtige God ons in zijn goedheid opvangen, onze zonden
vergeven, en ons verder dragen op weg naar nieuw leven.
EER AAN GOD IN DEN HOGE
OPENINGSGEBED
Priester:
Laten wij bidden.
God, Vader,
Uw Zoon Jezus heeft de kerkvervolger Saulus
op zijn weg naar Damascus innerlijk omgevormd tot Paulus,
een ijverig getuige van zijn bevrijdende Boodschap,
ook voor de heidenen.
Als wij soms te lauw zijn of te onverschillig,
geef ons dan de moed om ons te spiegelen aan onze patroon
en te groeien tot overtuigde christenen.
Wij vragen dat door Jezus, uw Zoon, en onze Heer.
Amen.
LEZING 1: Jer.1, 4-10
Priester:
Jeremia vertelt hoe hij door God geroepen werd om zijn taak als
profeet op te nemen.
Lector:
Lezing uit de profeet Jeremia
Het woord van de Heer kwam tot mij: ‘Voordat Ik u in de moederschoot vormde,
koos Ik u uit; voordat u geboren werd, bestemde Ik u voor Mij; als profeet
voor de volken heb Ik u aangewezen.’ Ik zei: ‘Ach, Heer God, ik kan niet
spreken; ik ben veel te jong!’
Maar de Heer antwoordde: ‘Zeg niet: “Ik ben veel te jong!” Ga naar iedereen
waar Ik u zend
en alles wat Ik u opdraag moet ge hun zeggen. Wees niet bang voor hen want
Ik ben bij u om u te redden - godsspraak van de Heer –. De Heer stak toen
zijn hand uit, raakte mijn mond aan
en de Heer sprak tot mij: ‘Ik leg hiermee mijn woorden in uw mond. Zie, Ik
stel u heden aan
over volken en koninkrijken om ze uit te rukken en af te breken, om ze te
vernielen en te verwoesten, om ze op te bouwen en te planten.’
TUSSENZANG: Wij zijn de druppels van één stroom
LEZING 2: Bekering van Paulus Hand. 9, 1,3-9, 15-16
Priester:
Saulus begon als vervolger van de jonge christelijke gemeenten,
maar op zijn weg naar Damascus greep de Heer zelf in, zoals het ook bij
Jeremia gebeurde.
Lector:
Lezing uit de Handelingen van de apostelen
Saulus ging nog altijd fel te keer en bedreigde de leerlingen van de Heer
met de dood.
Hij was op weg en naderde Damascus al toen Hem plotseling een hemels licht
omstraalde.
Hij viel op de grond en hoorde een stem tegen hem zeggen:
“Saul, Saul, waarom vervolgt gij Mij?” Hij zei: “Wie bent U dan Heer?”
Deze antwoordde: “Ik ben Jezus, die jij vervolgt. Kom, sta op, en ga de stad
binnen. Daar zal je gezegd worden wat je moet doen”.
Zijn reisgenoten stonden sprakeloos; zij hoorden de stem wel, maar zagen
niemand.
Saulus stond op van de grond, maar alhoewel zijn ogen open waren, kon hij
niets zien.
Ze namen hem dus bij de hand en brachten hem zo Damascus binnen.
En het duurde drie dagen dat hij niet kon zien, en niet at of dronk.
Later stuurde de Heer Ananias bij Paulus.
Hij zei tot hem: “Ga, want deze man is het instrument dat Ik gekozen heb om
mijn naam hoog te houden onder de volken.”
EVANGELIELEZING: Joh. 17, 11b, 18-19, 20-23
Priester:
De Heer zal bij u zijn.
Allen:
De Heer zal u bewaren.
Priester:
Lezing uit de Blijde Boodschap van Onze Heer Jezus Christus,
volgens Johannes
Allen:
Lof zij U Christus.
Priester:
Tijdens het laatste Avondmaal zei Jezus tot zijn leerlingen:
‘Heilige Vader, bewaar hen in uw naam, die U Mij hebt toevertrouwd, opdat ze
één mogen zijn zoals Wij.
Maak hen toegewijd aan U in de waarheid; uw woord is waarheid.
Zoals U Mij naar de wereld hebt gezonden, zo heb Ik hen naar de wereld
gezonden.
En voor hen wijd Ik Mijzelf toe aan U, opdat ook zij aan U toegewijd zullen
zijn in de waarheid.
Niet alleen voor hen bid Ik, maar ook voor degenen die door hun woord in Mij
zullen geloven: dat ze allen één mogen zijn, zoals U Vader, in Mij bent, en
Ik in U,
zo moeten zij in Ons zijn, zodat de wereld kan geloven dat U Mij hebt
gezonden’.
ACCLAMATIE
HOMILIE
De Turkse stad Damascus maakt zich op om van 2008 een feestjaar te maken,
waarbij heel wat pelgrims en toeristen verwacht worden: Paus Benedictus
heeft immers opgeroepen om dit jaar de 2000e verjaardag van Paulus’
geboortedag te vieren.
Hoe die Saulus ten slotte volgeling van Jezus werd, hoorden we in de tweede
lezing, want hij behoorde niet tot de groep van de eerste leerlingen. Hij
was een bewogen en gedreven Jood die thuis was in de bijbel, en hij schrok
er niet voor terug de jonge christengemeenten eerst in Jerusalem en later in
Tarsus te gaan vervolgen. Maar toen gebeurde er onderweg iets dat hij op
geen enkele manier voorzien had: hij werd geraakt door de Heer die hem
zegde: “Ik ben Jezus, die gij vervolgt”. En dat voorval zorgde voor een hele
ommekeer in zijn leven.
Er zullen dan een paar jaar over gaan, want de jonge kerk is wantrouwig:
“Dat is toch die man die onze broeders gevangen nam?”. Paulus houdt zich nog
gedeisd, maar ondertussen werkt hij zich in, raakt vertrouwd met de
boodschap van Jezus, gaat Petrus bezoeken.
Maar geleidelijk krijgt hij meer inzicht en gaat hij het woord van Jezus
begrijpen dat wij in de latere evangelies van Marcus en Matheus terugvinden:
“Ga, en maak alle volken tot leerling”, en Verkondig het evangelie aan heel
de schepping”. Hij komt tot het besef dat de kruisdood en de verheerlijking
een universele boodschap inhouden van vergeving en liefde, zonder beperking,
zonder begrenzing.
En als de gemeente van Jerusalem nog wat teruggeplooid is op zichzelf
omwille van de tegenkanting, dan pleit hij er voor om de boodschap ook
buiten het Jodendom te gaan brengen: openheid op de wereld van toen. En bij
het eerste concilie van Jerusalem kan hij ook de andere leerlingen
overtuigen: de tijd is nu rijp voor de grote apostolische reizen.
Of het op die weg naar buiten dan allemaal zo gemakkelijk verliep? Helemaal
niet! In Athene botst hij op een koele reactie van de filosofen, en aan de
Korinthiërs schrijft hij wat hij zoal heeft moeten trotseren: altijd
onderweg, gevaren van rovers, van de woestijn, smaad en laster, met stenen
bekogeld, honger en dorst, en daarbij drie keer schipbreuk geleden! Je moet
het maar doen!
Doordat Paulus het aangedurfd heeft de stap naar buiten te zetten, kwam de
weg open om in latere eeuwen de boodschap van Jezus ook binnen ons bereik te
brengen. Wij hebben dus reden om hier in onze Paulusgemeenschap fier te zijn
en te vieren.
Maar die droom om samen die boodschap van Jezus te beleven is in de loop van
de eeuwen op verschillende momenten verstoord geraakt: al te menselijke
factoren en gevoeligheden gingen mee hun rol spelen, de eenheid ging
verbrokkelen.
En zo houden wij nu elk jaar de gebedsweek voor de eenheid van de
christenen. Wij dragen het gewicht van eeuwen geschiedenis mee en daardoor
zijn we de grondstroom soms wat uit het oog verloren. Maar de kern is
bewaard gebleven: het gaat om de persoon van Jezus, om zijn reddende
kruisdood en zijn boodschap van universele liefde. Wij hopen en bidden en
werken er wat moeizaam aan om die eenheid weer te laten groeien. Maar
tegelijk willen wij ook vieren en danken om de stappen die al gezet zijn
naar elkaar toe.
Maar nieuwe tijden brengen nieuwe problemen en uitdagingen mee. Het slinkend
aantal priesters dwingt onze traditionele parochies ertoe nieuwe werkvormen
te vinden, en dat is lang niet altijd gemakkelijk: daarbij zijn wij
aangewezen op meer samenwerking en toch moeten we ook ieders eigenheid
bewaren.
Dit moderne, materiële kerkgebouw hier is opgetrokken in baksteen: stenen
die juist even groot zijn, regelmatig gevormd en netjes in elkaar passend.
Ze zijn dan ook perfect inwisselbaar.
Maar met de levende kerkgemeenschap die wij hier vormen ligt het heel
anders: dat zijn puur natuurstenen met eigen vorm en uiteenlopende kleuren.
Die stenen dienen gekapt, geschaafd te worden, de hoeken soms wat afgerond
om ze samen te brengen en zo een eenheid te vormen. Maar hoeveel warmer en
levendiger kan het resultaat zijn als uiteindelijk alles in elkaar klikt?
Moeilijk? Ja, dat zal wel, dat was het ook voor Paulus: het vraagt wat
zoeken en aftasten, frisse ideeën en creativiteit. Maar ook in die eerste
‘Club van Jezus’ liep het soms wat stroef: er waren leerlingen die kibbelden
om de beste plaatsen, Petrus liet het afweten op het meest kritieke moment,
en Paulus was vertrokken vanop het verkeerde spoor en had heel wat
tegenkanting te overwinnen!
Maar op zijn weg naar Damascus zag hij het licht, en hij ging er op in. De
vraag is nu: hoe zit het met onze weg naar Damascus? Hebben wij ook al het
licht gezien, en wat hebben wij ermee gedaan? Misschien zijn we er wat
achteloos aan voorbij gelopen, of voelden we ons niet aangesproken? Of
hebben wij ‘ja’ gezegd op de uitnodiging om mee te bouwen aan de levende
gemeenschap. Wellicht zijn we twijfelaars en durven we niet zo goed?
Misschien moeten we ons ‘Damascusmoment’ nog meemaken!
Jezus noemt Paulus ‘het instrument dat Ik gekozen heb om mijn naam uit te
dragen onder de volken’. In onze gemeenschappen moet ieder zich de vraag
durven stellen: wat kan ik doen, waarvoor wil de Heer mij nodig hebben?
GELOOFSBELIJDENIS
Priester:
Dan wil ik u nu uitnodigen om samen ons geloof uit te spreken in
God: het is zijn diepste verlangen dat wij verder wreken en groeien naar
eenheid.
Allen:
Ik geloof in God, de almachtige Vader,
Schepper van hemel en aarde.
En in Jezus Christus, zijn enige Zoon, onze Heer,
die ontvangen is van de heilige Geest,
en geboren uit de maagd Maria;
die geleden heeft onder Pontius Pilatus,
gekruisigd is, gestorven en begraven;
die neergedaald is ter helle,
de derde dag verrezen uit de doden;
die opgevaren is ten hemel,
en zit aan de rechterhand van God, zijn almachtige Vader;
vandaar zal Hij komen oordelen de levenden en de doden.
Ik geloof in de heilige Geest;
de heilige katholieke Kerk,
de gemeenschap van de heiligen;
de vergiffenis van de zonden;
de verrijzenis van het lichaam;
het eeuwig leven.
Amen.
VOORBEDE:
Priester:
In verbondenheid met onze patroon, Paulus, en met alle gelovigen
bidden wij in vertrouwen tot God, die hier in ons midden is.
Lector:
Voor de ouders van opgroeiende kinderen:
Dat ze zich proberen in te leven in de wereld van hun kinderen.
Voor de opgroeiende kinderen en jongeren:
dat ze met hun ouders in gesprek zouden blijven,
dat ze durven vertrouwen op God en geloven in zichzelf en in de toekomst.
Laten wij bidden.
Lector:
Voor de eenheid tussen alle christenen:
dat de verschillende kerken in wederzijds respect verder mogen groeien naar
elkaar toe,
dat ze zich bewust zijn van de raakpunten in hun geloofsbelijdenis,
dat ze samen dankbaar kunnen zijn voor elke verdere stap naar eenheid binnen
de grote Kerk van Jezus Christus.
Laten wij bidden.
Lector:
Voor allen die van op afstand met ons meevieren:
maar ook voor wie niet kunnen meevieren
omdat ze leven onder terreur, voor de vluchtelingen en de thuislozen:
dat ze mensen mogen ontmoeten die zich hun lot aantrekken,
en dat ze bij de Levende Heer de nodige kracht mogen vinden.
Laten wij bidden.
Lector:
En voor onze eigen Sint-Paulusgemeenschap:
dat we elkaars mogelijkheden leren ontdekken en zo elkaar kansen geven
en stimuleren om samen te bouwen aan Jezus’ Kerk.
Dat we groeien tot mensen, met een hart dat ieder ander mens de moeite waard
vindt.
Laten wij bidden.
Priester:
Heer, al deze bekommernissen gaan ons diep ter harte. In geloof
vertrouwen wij ze aan U toe, want bij U zijn ze in goede handen. En wil met
uw liefdevol hart ook luisteren naar de mensen die thuis ook hun eigen
intenties hieraan willen toevoegen. Wij vragen het U door Jezus, uw Zoon.
OFFERZANG: Aan wat op aarde leeft
GEBED OVER DE GAVEN
Priester:
Bid, broeders en zusters, dat mijn en uw offer aanvaard mag worden
door God, de almachtige Vader.
Allen:
Moge de Heer dit offer uit uw handen aanvaarden
tot lof en eer van zijn naam, tot welzijn van ons en van heel de heilige
Kerk.
Priester:
Heer onze God,
wij plaatsen hier op deze tafel het brood en de wijn:
tekens van de goede gaven die wij van U mogen ontvangen,
tekens ook van de goede wil, die in ons leeft.
Wij bidden U:
zegen deze gaven met uw heilige Geest,
en maak ze voor ons tot lichaam en bloed van Christus,
tot bron van leven en voedende kracht.
Door Christus, onze Heer. Amen.
PREFATIE VAN DE APOSTELEN
Priester:
De Heer zal bij u zijn
Allen:
De Heer zal u bewaren.
Priester:
Verheft uw hart
Allen:
Wij zijn met ons hart bij de Heer.
Priester:
Brengen wij dank aan de Heer onze God.
Allen:
Hij is onze dankbaarheid waardig.
Priester:
Heilige Vader, machtige eeuwige God,
om recht te doen aan uw heerlijkheid,
om heil en genezing te vinden,
willen wij U danken, altijd en overal.
Van alle eeuwen zijt Gij de Goede Herder,
en gij laat uw volk niet eenzaam achter.
Gij bewaart uw Kerk onder de hoede van uw heilige apostelen
en Gij geeft ons de mensen die ons bijstaan in uw naam.
Zij zijn de herders die Gij hebt aangesteld,
die de plaats bekleden van uw Zoon
en de kudde voorgaan, die zij weiden.
Daarom, met alle engelen,
met allen die staan voor uw troon,
loven en aanbidden wij U
en zingen U toe vol vreugde:
GROOT DANKGEBED
Priester:
Ja, waarlijk heilig zijt Gij, Vader,
Gij zijt de bron, van U komt alle heiligheid.
Stort uw Geest nu uit over deze gaven
zodat zij voor ons + geheiligd worden
tot Lichaam en Bloed van Jezus Christus, uw Zoon.
Priester:
Toen Hij werd overgeleverd en vrijwillig zijn lijden aanvaardde,
nam Hij brood in zijn handen, dankte U,
brak het om het te verdelen onder zijn leerlingen en sprak:
neem en eet hiervan, gij allen, want dit is mijn lichaam
dat voor u gegeven wordt.
Na de maaltijd nam Hij ook de beker in zijn handen,
dankte U opnieuw, reikte hem aan zijn leerlingen en zei:
neem deze beker en drink hier allen uit,
want dit is de beker van het nieuwe, altijddurende verbond;
dit is mijn bloed dat voor u en voor alle mensen wordt vergoten
tot vergeving van de zonden.
Blijf dit doen om Mij te gedenken.
Priester:
Daarom gedenken wij, zoals Hij het heeft gewild,
dat uw Zoon is gestorven en verrezen, heilige Vader,
en wij bieden U aan wat Hij ons heeft gegeven:
dit brood dat leven geeft, en deze beker die ons redde van de dood.
Priester:
Wij danken U, God, omdat Gij, sinds die dag,
ons waardig hebt bevonden voor uw Aanschijn te treden
en U dit offer te bereiden.
Wij hebben deel voortaan aan het lichaam en het bloed
van uw eerstgeboren Zoon, en vragen U met aandrang
dat wij naar elkaar toegroeien
door de kracht van uw heilige Geest.
Priester:
Gedenk dan uw Kerk, Heer, over de hele aarde,
voltooi uw liefde in onze gemeenschap
rondom de bisschop van Rome, paus Benedictus,
onze bisschop Paul, en allen die Gij tot uw dienst hebt geroepen.
Priester:
Gedenk ook onze broeders en zusters,
die door de dood heen zijn gegaan
en leven in de verwachting van de verrijzenis.
Gedenk alle mensen die gestorven zijn.
neem hen op in uw barmhartigheid
en laat hen treden in de luister van uw Aanschijn.
Priester:
Neem ook ons allen op in uw liefde;
dan zullen wij met de Maagd Maria, de Moeder van uw Zoon,
met zijn apostelen en met allen
die op deze aarde leefden in uw welbehagen,
delen in uw eeuwig leven.
Priester:
Dan zal de lofzang die wij nu hebben aangeheven
in dankbaar herdenken van uw geliefde Zoon,
aanhouden tot in eeuwigheid.
Door Hem en met Hem en in Hem
zal uw Naam geprezen zijn, Heer onze God, almachtige Vader,
in de eenheid van de Heilige Geest,
hier en nu, en tot in eeuwigheid.
ONZE VADER
Priester:
Toen de leerlingen aan Jezus vroegen hoe ze konden bidden, leerde
Hij hun God aan te spreken als Vader. En tot op vandaag bidden alle
christelijke belijdenissen op die manier.
Priester:
Laten dan bidden tot God onze Vader, zoals Jezus het ons geleerd
heeft: thuis kunt u met ons meebidden:
Allen:
Onze Vader, die in de hemelen zijt,
geheiligd zij uw Naam, uw rijk kome,
uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood
en vergeef ons onze schulden,
gelijk ook wij vergeven aan onze schuldenaren.
En leid ons niet in bekoring,
maar verlos ons van het kwade.
Want van U is het koninkrijk,
en de kracht en de heerlijkheid
in eeuwigheid. Amen
Priester:
Heer Jezus Christus,
Gij hebt aan uw apostelen gezegd:
Allen:
“Vrede laat Ik u, mijn vrede geef Ik u”,
let niet op onze zonden, maar op het geloof van uw Kerk.
Vervul uw belofte; geef vrede in uw naam en maak ons één,
Gij die leeft in eeuwigheid. Amen.
Priester:
Diezelfde vrede van de Heer, vrede die op eenheid berust, mogen
wij nu aan elkaar en ook aan de mensen thuis toewensen.
COMMUNIE
Priester:
Zalig zijn wij, nu wij genodigd zijn aan de tafel van de Heer.
Zie het Lam Gods, dat de zonden van de wereld wegneemt.
Allen:
Heer, ik ben niet waardig dat Gij tot Mij komt,
maar spreek en ik zal gezond worden.
COMMUNIELIED: Mogen allen één zijn
BEZINNING:
1 Kor. 13
Lector:
Bij onze patroon Paulus vinden we een van de mooiste stukjes uit het Nieuwe
Testament:
"het hooglied van de liefde"
Al spreek ik de taal van de engelen en de mensen:
al heb ik de gave van de profetie,
al ken ik de geheimen van de wetenschap,
al heb ik het volmaakte geloof
dat bergen verzet:
als ik de liefde niet heb, ben ik niets.
Al geef ik heel mijn bezit weg,
als ik de liefde niet heb, dan baat het mij niets.
De liefde is gelukkig en vriendelijk,
de liefde is niet jaloers.
Ze pronkt niet. Ze pakt niet uit.
Ze beledigt een ander niet,
en ze zet een ander het kwade niet betaald,
Ze verheugt zich in de waarheid.
Er is niets waar de liefde niet tegenop kan.
Er komt geen einde aan haar geloof,
aan haar hoop
en haar verdraagzaamheid…
De liefde zal nooit vergaan.
SLOTGEBED:
Priester:
Laten wij bidden.
God,
Mogen wij door dit vierend samenzijn nieuwe mensen worden
voor mekaar en voor de wereld.
Open dan onze mond en vul ons hart met goede woorden voor elkaar,
opdat in ons uw liefde, uw bestaan zichtbaar mag worden.
Dan zullen wij stilaan gaan vermoeden wat Gij voor ons zijt:
brood om van te leven, nu, in dit uur,
en alle dagen van ons leven.
Door Christus, onze Heer. Amen.
ZEGEN:
Priester:
Zegene u de almachtige God + de Vader, de Zoon, en de Heilige
Geest.
En gaat nu allen heen in vrede.
SLOTLIED:
Ps. 95 Cantate Domino canticum novum (Gretchaninoff)
Cantate Domino canticum novum,
cantate Domino omnis terra,
cantate Domino canticum novum.
Wenst u meer informatie betreffende deze viering:
Priester: Bert Taeymans
bert.taeymans1@telenet.be
Muziekbewerking & organist: Guido Van der Veken guido.van.der.veken1@telenet.be
Dirigent: Frederick Van der Veken
verdronken_vlieg@hotmail.com
St.-Pauluskoor: Guido Rotthier
guidorotthier@hotmail.com
St.-Paulusparochie:
St.-Paulusgemeenschap Malle - Zoersel
info@stpaulus-mallezoersel.be